RUSYA PAZARINA TOPLU BİR  BAKIŞ  

© Sitemizde yer alan  bilgiler ancak www.rusyaofisi.com adresi  kaynak gösterilmek şartıyla  kullanılabilir

        Kuruluş yıllarından itibaren geleneksel olarak çok küçük rakamlarla ifade edilen iki ülke arasındaki ticari  ilişkilerin dönüm noktasını; 1967 tarihli anlaşma uyarınca SSCB tarafından bazı sınai tesislerin inşası amacıyla ülkemize yaklaşık 200 milyon dolar tutarında kredi açılması ve anılan kredinin  ve faizlerinin  geri ödemelerinin ülkemiz menşeli mallarla yapılması oluşturmuştur. Sözkonusu anlaşma Türk ihraç mallarının SSCB piyasasına girmesinde ve iki ülke arasındaki ticaret hacminin geliştirilmesinde büyük bir rol oynamıştır. Görüldüğü gibi Türk müteşebbislerin ilk olarak Rusya pazarına girişleri, ABD ve AB’li meslektaşlarından farklı olarak devletimizin yönlendirmesi ve Türkiye ile  Rusya Federasyonu arasındaki bazı hükümetlerarası  anlaşmalarla  gerçekleşmiştir.

      Türk müteşebbisleri için  önemli  bir pazar olan Rusya Federasyonu’da ticaret ve yatırım hayatı büyük ölçüde geçiş süreci sıkıntılarına bağlı olarak istikrarsızlıklar gösterebilmektedir. NitEkim, Türk yatırımcı ve iş adamlarını da olumlu etkileyecek olan ticaret rejimini Dünya Ticaret Örgütü'nün (DTÖ) normlarına  uyumlaştırılması  için önemli adımlar atılmaktadır. 1994 yılında DTÖ'ne üyelik için başvurmuş olan Rusya Federasyonu'nu ile halen müzakereler yürütülmekte olup, R.F.'nin muhtemelen 2007 yılında üyeliğe alınması beklenmekle beraber 2007-2010 yılları arasında bir tarihe  sarkması ihtimali de bulunmaktadır.

       Rusya Federasyonu'nun son zamanlarda karşılaştığı ekonomik sorunlar yapısal karakterlidir: sanayi sektöründe yetersiz yeniden yapılanma; hantal devlet yapısı; sınırlı vergi tabanı; kamusal alanda aşırı düzenleme; rüşvetin ekonomik hayata önemli ölçüde girmiş olması; reforma ihtiyaç duyan gıda, hafif sanayi  ve tarım sektörleri. Bu olumsuz faktörlerin etkisiyle ekonomik faaliyetlerin yaklaşık olarak yarısı kayıt dışı kalmaktadır. 

       Ekonomideki istikrar ve büyüme büyük ölçüde vergi reformu, deregülasyon, özelleştirme, bütçe kısıtlamaları, dış ticarete daha fazla açıklık gibi konularda yapısal değişikliklerin gerçekleştirilmesine bağlıdır. Ekonomik durumdaki küçük bir iyileşme, bireylerin satın alma güçlerindeki artış tüketime yansıdığından  canlanma sağlamaktadır.

        143,5  milyonluk nüfusu ile Rusya Federasyonu, gelecekte Avrupa’nın en önemli pazarı haline gelebilecek potansiyele sahiptir. Ayrıca, 10 Ekim 2000 tarihinde Kazakistan’ın başkenti Astana’da   kuruluş belgesi imzalanan  Avrasya Ekonomik Topluluğu da göz ardı edilmemesi gereken bir oluşumdur.  Temel amacı,  üye ülkelerin birbirlerine karşı olan  sorumluluklarını  artırmak olarak özetlenebilecek belgeye göre, Avrasya Ekonomik Topluluğunu oluşturan  Rusya Federasyonu, Beyaz Rusya, Kazakistan, Kırgızistan ve Tacikistan,  Avrupa Birliği (AB)’nin altyapısına benzer bir yapı oluşturmaya yönelik olarak, ekonomik işbirliği konusunda daha sorumlu olarak karar  almak zorunluluğu getirmektedir. Yukarıda sayılan  5 ülkenin yeni  bir entegrasyon girişimi  olarak da yorumlanabilecek Avrasya Ekonomik Topluluğu, Rusya Federasyonu Eski Başbakanlarından Mihail Kasyanov’un ifadesine göre, üye ülkelerin gümrük politikalarının uyumlaştırılmasını   öngörmesinin dışında, tüm alanlarda  işbirliğini  ve  üye ülkelerin ekonomik, sosyal, sanayi ve döviz politikalarının koordinasyonunu  da öngörmektedir.      

        1998 yılı Ağustos ayında başlayan ekonomik krizden ve Vladimir Putin'in Devlet Başkanı seçilmesinden sonra, özellikle dış ticaret ile ilgili konularda alınan bir dizi  önlemin, ülkede faaliyette bulunan  firmaların yasalara uygun faaliyet göstermelerine yönelik adımlar olduğu söylenebileceği gibi, bir anlamda Rus firmalarını doğrudan ithalat yapmaktan uzaklaştıran ve bunun yerine ithal ürünlerini  millileştirilmiş olarak teslim almaya yönelten adımlar olarak da değerlendirilebilir. Ayrıca yerli firmaları üretime yönelme amacına yönelik olduğundan da söz edilebilir. 1998 Ağustos ayında yaşanan ekonomik krizden günümüze kadar alınan bir dizi karar ve düzenlemeleri hazırlayan ve destekleyen  ekonomi ve dış ticaret konularında görev yapan bakanların  Mart 2004'te Mihail Fradkov başkanlığında kurulan yeni Rus hükümetinde de yer almaları, yukarıda sözü edilen düzenlemelerin devam edeceğini  göstermektedir.  Bu cümleden olmak üzere,  özellikle geleneksel ihraç ürünlerimiz açısından Rusya pazarının  son derece önemli ve kritik bir aşamada olduğunu söyleyebiliriz. Başta tekstil, konfeksiyon ve deri sektörlerinde faaliyette bulunan firmalarımızın, Rus pazarı ile ilgili stratejilerini  ciddi olarak gözden geçirmeleri gerekmektedir. Aksi takdirde daha önce başka pazarlarda yapılan hatalar tekrarlanmış olacaktır.         

             Ürün ve Hizmetlerin Pazarlanması:

           Rusya  pazarında başarılı olmanın en önemli koşulu, Rusya Federasyonu'nun kendine özgü yapısını, ticaret pratiğini kısacası Rusya gerçeğini anlamak ve bu doğrultuda strateji geliştirmekten geçmektedir.

        1992-1993 yıllarında Rusya’nın dünyaya açılmasıyla birlikte, ilk kez bu ülkeye gelen firmalar. Özellikle o dönemde yaşanan ekonomik ve siyasi  istikrarsızlık, ticari mevzuatların belirsizliği ve yetersizliği, mafya, suç işleme oranının çok yüksek olması, suç örgütleri ile yaşanan sorunlar, resmi makamlardaki bürokratik engeller ve rüşvet gibi unsurlar dolayısıyla oldukça zorlamışlardır. Yatırım ve ticari ortam bakımından büyük kar marjı ve sunduğu imkanlara  rağmen, büyük şirketler başlangıç yıllarında  Rusya’ya açılma konusunda atıl davranmışlardır.  Bu dönemde görülen yabancı iş adamı tipi genelde maceracı olup, firmaların  çoğunluğunun küçük ve orta boy işletmeler olduğu görülmektedir.

        Yabancı firmaların Rusya’daki faaliyetlerini kaderi büyük oranda bölge yöneticisine bağlıdır. Yabancı firmaların  bölge sorumlusunun Rusya pazarının kendine has özelliklerini bilmesi oranında  yabancı firmanın veya pazarlanan ürünün Rusya’daki başarısı veya başarısızlığını belirleyen en büyük etken olmaya devam etmektedir.  

      Geçtiğimiz 14 yıl boyunca, yabancı firmaların Rusya’daki yönetici  kadro portresinde  oldukça büyük değişikler olduğu görülmektedir. Yönetici portrelerindeki bu değişikler; Rusya’nın kendine özgü sosyal hayatına ticari faaliyetlerinden daha fazla zaman ayıran maceracı yöneticilerin yerlerini yabancı lisan bilisine sahip profesyonel yöneticilerin almaları şeklinde olmuştur. Yabancı firmaların yönetici kadrolarınında yer alan Rus vatandaşı oranı her geçen gün daha da artarken, özellikle bilişim alanında yönetici kadrolarının büyük bir kısmınının  Rus vatandaşlarından oluştuğu görülmektedir.  

       Rusya’da yatırım da dahil olmak üzere, ticari bir faaliyete giren büyük firmaların Rusya’daki faaliyetlerine ayırdıkları sermaye,  toplam  sermayelerinin en az %10’nu teşkil ettiği görülmektedir.  (Burada SSCB’nin dağılmasının ardından Rusya’da sunmuş olduğu oldukça yüksek karlı inşaat faaliyetleri neticesinde ülkemizden Rusya’ya gelerek, inşaat işleri ile uğraşmaya başlayan bazı inşaat firmalarını hariç tutmak gerekir.)

      Rusya Federasyonu'nun ticari altyapısı,  1991 yılından itibaren hızla gelişmeye başlamıştır. Sovyetler Birliği dönemi boyunca ülkede batıda bilinen anlamıyla dağıtım ağı oluşturulmamıştır. Üreticiler, firmalar ve son kullanıcılar arasında bir bağ yoktur. Perestroyka  ile birlikte, zaten yetersiz olan mevcut üretim ve dağıtım ağı da felce uğramış ve pek çok Rus tüketici boş raflarla ve temel malların yokluğuyla karşılaşmıştır. Bu durumun yarattığı sıkıntılar sonrasında  piyasa mantığına göre çalışan üretim ve dağıtım sistemi oluşmaya başlamıştır. Günümüzde, Rusya Federasyonu'nda dağıtım genellikle  ithalat ile doğrudan uğraşmayan yada uğraşmak istemeyen, millileştirilmiş malı depolardan konsinye alım da dahil olmak üzere, satın alma yolunu tercih eden  küçük ve orta büyüklükteki toptancı  firmalar  tarafından yapılmaktadır. Bu nedenle, ürünlerini Rusya Federasyonu'na satmak isteyen yabancı firmaların birçoğunun  deposu bulunmaktadır.   

       Devlete ait mağazaların özelleştirildiği ve tüketicilerin ithal edilen malların büyük bir kısmını iç piyasaya sunan toptancılarla doğrudan ilişki kurma şanslarının yaratıldığı günümüzde, ihracatçı firmaların ithal edilen mallara sertifikasyon ve lisans prosedürlerini sağlayan firmalarla doğrudan ilişki kurmalarında büyük yarar vardır. Rus  ticari firma ile ortaklık kurulması doğrudan satış için iyi bir alternatiftir. Doğru zamanda doğru seçilmiş Rus ortak  gerekli araçlar ve uygun eğitimli yerel işçilerin temini ile hukuki işlemlerde büyük kolaylıklar sağlamaktadır. 

         Dikkat edilmesi gereken diğer bir nokta da Rusya Federasyonu’nda  kadınların hem aile içerisinde hem de iş hayatındaki etkinlikleridir. 143,5 milyonluk nüfusunun yarısından fazlasını kadınlar oluşturmaktadır. Özellikle II. Dünya savaşı sırasında erkek nüfusunun  önemli bir kısmını kaybeden Rusya, iş gücü açığını Rus kadınının iş yaşamındaki rolünü artırarak çözümleme yoluna gitmiştir. 

         Ayrıca, Rus pazarına arz edilmesi düşünülen ürünler için Rus halkının yaşam tarzının yaşanılan şehre göre değişiklikler gösterdiğini göz önüne alarak, bu çerçevede  hedef  alınan şehirlerin,  büyük şehirler  ve küçük şehirler  olarak ikiye ayrılmasında fayda  bulunmaktadır. Belli bir seviyenin üzerinde gelire sahip olan Rus tüketicinin tüketim alışkanlığı ve tarzı, yaşadığı şehre göre önemli farklılıklar gösterebilmektedir. 

         Toplu taşımada metronun çok yaygın ve etkin olarak kullanıldığı Rusya Federasyonu’nda  Moskova ve S.Petersburg gibi büyük şehirlerde günlük hayatın çok büyük ölçüde şehiriçi ulaşım ağına dolayısıyla metro sistemine endeksli olduğu, hane halkı ve kişisel tüketime yönelik ürünlerin metro içerisinde veya yoğun olarak metro çıkışlarında kurulan büfe ve sabit  pazarlarda satıldığı görülmekedir.  Bu tür pazarlar maliyet avantajları  ile son yıllarda  bir biri ardına açılan super ve hipermarketlere göre % 10-15  oranında daha ucuz mal ve ürün pazarlayabilmektedirler. Açık pazarlar olarak da nitelendirebileceğimiz bu tip pazarlar genellikle tekstil, inşaat malzemeleri, elektronik eşya ve gıda gibi belli ihtisas alanlarında faaliyette bulunmaktadırlar. Bu pazarlarda perakende satışların yanısıra, genellikle diğer küçük şehirden gelen küçük   toptancılara toptan satışlar yapılmaktadır.

           Yukarıda bahsedilen pazar türleri genellikle alt ve orta düzeyde gelire sahip Rus tüketicilere hitap etmektedir. Orta ve ortanın üzerinde gelire sahip Rus tüketici ise özellikle bu pazarlardan daha pahalı olan ve ‘Сash&Сarry’ tarzı mağaza ve supermarketlerden alış veriş yapmayı tercih etmekte ve sayıları her gün artan bir kitle de bu tip alış-veriş merkezlerine yönelmektedir. Kesin olarak bilinememekle birlikte, Moskova’daki super ve hiper marketlerin tüketim pazarındaki toplam payları halen  % 14-16 civarında olduğu tahmin edilmektedir. Alış-veriş merkezlerinin Moskova’daki toplam alanı Ocak 2004 tarihi itibariyle bir milyon  metre kareye yükselmiştir.

Rasyonel tüketici tercihinin yanısıra giderek yaygınlaşmaya başlayan yeni bir kavram da genç nesil arasındaki marka özentisidir. Giderek artan kaliteli mal ve ürün beklentisinin yanısıra marka özentisine hitap edecek alternatiflerin  de sunulmasında büyük yarar bulunmaktadır. Ancak, tanınmış markaların taklitlerine de piyasada sıklıkla rastlanılmaktadır.  

          Ulaşım ağına büyük şehirlerdeki kadar bağımlı olmayan küçük şehirdeki Rus tüketici klasik tarzda ve pazar yerlerinden alış veriş yapma alışkanlığını sürdürmektedir. ‘Cash&carry’ tarzı marketlerin  yavaş yavaş küçük şehirlere girmeye başlamıştır.  A.T. Kearney danışmanlık şirketinin  2003 yılında yaptığı bir araştırmada, 30 gelişmekte olan ülke arasında Rusya Federasyonu gıda ürünleri perakende satış zincirleri gelişimi bakımından ilk sırayı aldığı ve uluslararası market zincirlerinin  145 milyonluk nüfusu ve 1 milyondan fazla nüfusu olan  13 şehri ile  en fazla rağbet  gösterdikleri  ülke  olduğunu  ortaya çıkardı. Söz konusu araştırmaya göre,  Rusya Federasyonu’nun gıda ürünleri pazarı yaklaşık olarak 58 milyar ABD Doları ile Avrupa’nın en büyük pazarı konumunda. Rus vatandaşları aylık gelirlerinin yaklaşık olarak %80’nini gıda ve temel tüketim maddelerine harcadığını gösteriyor. Rusya gıda ürünleri pazarının gelişmeye açık olmasına rağmen, altyapı eksikliği,   kayıt dışı ekonomi ve yoğun rekabet ortamı gibi bazı sorunların olduğu görülmektedir.  (Rusya Federasyonu Şehirlerinin  İş Ortamı Bakımından Sıralanma tablosunu görmek için...)

         143,5 milyonluk nüfusu ile dünyanın en önemli pazarları arasında yer alan Rusya Federasyonu’nun 2003 yılındaki toplam  74,8 milyar Dolarlık  ithalatı içerisinde ülkemiz ihracatının yaklaşık %3'lük  bir paya sahip olması, coğrafi yakınlığın ticaret üzerindeki olumlu etkileri  gözönüne alındığında, ülkemiz firmaları tarafından gerçekleştirilen ihracatın oldukça yetersiz olduğu görülmektedir. Rusya Federasyonu Çalışma ve Sosyal Gelişim Bakanlığı verilerine göre, 2000-2003 yıları arasında    Rus halkının reel geliri yıllık ortalama %10 oranında, 2003 yılında ise %14,5 artış göstermiştir. Rusya Federasyonu  Emekli Fonu  2004 yılında emekli maaşlarına %15,2 oranında zam yaparak ortalama emekli maaşını 2.022 Rubleye yükseltmiştir. Diğer taraftan, 2003 yılında 1.800 ruble olan Moskova'daki asgari ücret   miktarı 01 Ocak 2004 tarihinden itibaren  2.500 rubleye yükseltilmiştir. Moskova'daki ortalama maaşlar  ise ayda 12.360 ruble civarında bulunmaktadır.

           Yerel Partner ve Temsilci:

       Diğer yabancı ülkelerde olduğu gibi, yerel bir partner ya da temsilci ile çalışmak kayda değer bir öngörü ve ticari tecrübe sağlamaktadır. Yerel bir temsilci, özellikle güçlü bir ticari bilgi ağının mevcut olmadığı Rusya Federasyonu’nda  çok daha yararlı olmaktadır. Yabancı firmaların Rusya’daki faaliyetlerini kaderi büyük oranda bölge yöneticisine bağlıdır. Yabancı firmaların  bölge sorumlusunun Rusya pazarının kendine has özelliklerini bilmesi oranında  yabancı firmanın veya pazarlanan ürünün Rusya’daki başarısı veya başarısızlığını belirleyen en büyük etken olmaya devam etmektedir. Yabancı firmaların yönetici kadrolarınında yer alan Rus vatandaşı oranı her geçen gün daha da artarken, özellikle bilişim alanında yönetici kadrolarının büyük bir kısmınının  Rus vatandaşlarından oluştuğu görülmektedir.  

      Doğrudan pazarlama, Rusya'da çok  yeni bir kavramdır. Ülkede doğrudan pazarlamanın gelişiminin önündeki en önemli engel, hemen hemen tüm ticari işlemlerde nakit kullanılıyor olmasıdır. Doğrudan pazarlama yönteminin geliştirilmesi ve detaylandırılması için Rusça hazırlanmış promosyon ürünleri kullanılmalıdır. Sanayi ürünlerinde pazarlama, büyük ölçüde distribütör büyük mağazalar, sergiler, ticari showlar, son kullanıcıya postalanan kataloglarla yapılmaktadır. Sanayi ürünleri piyasası büyük bölümü itibariyle yabancı krediye bağımlıdır ve bu piyasada ticaretin artırılması için barter işlemlerinin yapılması gerekebilir. 

        Satış Teknikleri ve Ürün Fiyatlandırılması: 

      Rusya piyasasına girmeden önce her Türk firması Rus tüketicinin zihninde bulunan  çelişkinin farkında olmalıdır. İlki batı ürünlerine olan ilgi ve istek, ikincisi ise yerli ürünlerin daha fazla güvenilir olduğu inancıdır. İkincideki  olumsuz kanaatin nedeni, orijini belli olmayan kalitesiz ithal malın ülkeye  çok miktarda girmiş olmasından kaynaklanmaktadır. Ortalama bir Rus tüketiciyi bilgilendirmek ve güven oluşturabilmek için reklam ve promosyon uygulamalarının çoğunlukla olumlu sonuçlar veren uygulamalardır. Satışı yapılacak ürünün ambalajı üzerinde Rusça olarak ürünün bileşimi, üretim / son kullanma tarihleri, orijini  ve ürün tanımına yer verilmesi zorunlu bir uygulama olup, ürün çeşidine göre muhtelif sertifikalar alınması gerekebilmektedir. 

     Türk mallarını Rusya'da pazarlamada etkili olabilecek faktörlerden birisi de temsilci ve/veya distribütörün iyi seçilmesidir. Bir  Rus firma  ile uzun dönemli bir ticari ilişki kurulmak isteniyorsa, firma  hakkında bilgi sahibi olmak faydalı olacaktır. Ülkedeki yerel firmalar Türk mallarının pazarlanabilirliğini ciddi olarak etkileyecek olan yüksek karlılık prensibi üzerine kuruludur. Rusya pazarı ile ilgilenen firmalar, olumlu sonuçlar elde edebilmek için esnek ve işbirlikçi bir politika izlemelidirler. 

      Yerel bir firmanın borçlanma ve kredi kullanma imkanı, yüksek faiz oranları ve kısa vadeli paraya olan talebin fazlalığı nedeniyle oldukça sınırlıdır. Yeni ürünlerin tanıtımı ve personelinin eğitimi için gerekli parayı harcamaktan kaçınan, orta büyüklükteki Rus firmalarla iş yapabilmek için onlara esnek bir kredi politikası sunmak önemlidir.                                                

      Yüksek gümrük vergisi oranları, (01 Ocak 2001 tarihinden geçerli olmak üzere, RF Gümrük Tarife Cetvelinde bulunan 11.600 kalem maldan yaklaşık 3.500 kalem malın gümrük vergisi oranları yeniden belirlenmiştir. Genel anlamda % 5-10 indirim yapılmış olup,  ülkemizden Rusya Federasyonu’na yapılan ihracatta önemli yer tutan şekerli mamüller, domates salçası,   deterjanlar, tekstil ürünleri, deri giyim eşyaları, ayakkabı gibi ürünler de gümrük indirimi yapılan kısımda  yer almaktadır.) katma değer vergisinin varlığı piyasaya özgü bazı nedenlerden dolayı Rusya pazarında fiyatlar yüksek seviyede bulunmaktadır.

      Piyasaya Çin, Ortadoğu ve eski Doğu Bloku ülkelerinden düşük kaliteli ucuz mallar akın etmektedir. Ancak yüksek fiyatlara rağmen bireylerde kaliteli malları almak için artan bir eğilim vardır. Batı yapımı, kaliteli malların satışını yapan firmaların çoğunluğu fiyatları yüksek tutabilmektedir. Çünkü, bu firmalar elit tüketicilere, ülkedeki yabancılara ve yeni yeni ortaya çıkan zenginlere yönelik satış yapmaktadır. Bu yüksek karlılık, kaliteli malları pazarlayabilme imkanını ciddi şekilde artırmaktadır. İhracatçı firmalar, fiyat belirlerken Rus bir tüketicinin ortalama satın alma gücünü de dikkate almalıdırlar. Asgari gıda maddeleri  sepeti  maliyeti  Rusya ortalaması 1 Nisan 2004 tarihi itibarıyla    1.142 ruble olarak  (40 dolar) belirlenirken,  söz konusu sepetin  bazı şehir ve bölgelerdeki  maliyeti ise şöyle: Moskova 1.411ruble (49 dolar), St.Petersburg 1.262 ruble (44 dolar),  Kamçatya 2.611 ruble (91 dolar), Magadan 1.856 ruble (65 dolar),  Saha (Yakutistan) 1.696 ruble (59 dolar),  Tataristan 934 ruble (32 dolar), Kalmıkya 937  ruble (32 dolar), Tambov 940 (33 dolar), Lipetsk 941 ruble (33 dolar), Kabardin Balkar Cumhuriyeti’nde 957 ruble (33,5 dolar)

    Ülkemiz ihracatında  önemli yere sahip olan trikotaj ürünleri üretimi RF’de 2002 yılında 2003 yılına oranla % 43.6,  ayakkabı üretiminin de  % 12.4  artış göstermiş olması dikkat edilmesi gereken bir husustur. 2004 yılında da bu trendin devam etmekte olduğu görülmektedir.   

Rusya Federasyonu Devlet İstatistik Ajansı verilerine göre 2004 yılı Rusya sanayii ürünleri üretimi %6,1 oranında artış gösterdi.  Rusya Federasyonu Devlet İstatistik Ajansı tarafından izlemeye alınan 15  sanayii kolundan 11'inde üretim artışı yaşanırken, 4 sanayii kolunda üretimin  azaldığı görülmektedir. 

2004 yılında  en çok üretim artışı kaydedilen sanayii kolları sırasıyla; Cam ve Porselen Ürünler Sanayii (%16,3), makine ve metal işleme sanayii (%11,7), yakıt sanayii (%7,1), ), petro-kimya sanayii (%7,4), inşaat malzemeleri (%5,3), demir-çelik üretimi (%5,0),  gıda sanayii (%4,0),  demir dışı madenler (%3,6), ormancılık ürünleri (%3,0), poligrafi (%2,3), elektrik enerjisi (%0,3). Üretim azalması yaşanan  sanayii kolları ise; hafif sanayi ürünleri (-%7,5), mikrobiyoloji (-%7,5), medikal sanayii (-%3,9), Un ve hububat üretimi (-%2,7).

2003 Yılında Durum Nasıldı? 2003 yılında Rusya Federasyonu’nda sanayii  ürünleri üretimi  %7 oranında artış göstererek, 8 trilyon 498 milyar Rubleye ulaştı. (1$:29,4 Ruble) Rusya Federasyonu Devlet İstatistik Ajansı tarafından izlemeye alınan 15  sanayii kolundan  12'inde üretim   artışı yaşanırken, 3 sanayii kolunda üretimin  azaldığı görülmektedir. En çok üretim artışı kaydedilen sanayii kolları sırasıyla; makine ve metal işleme sanayii (%9,4), yakıt sanayii (%8,2), demir-çelik üretimi (%8,9), demir dışı madenler ve seramik üretimi (%6,2), Cam ve Porselen Ürünler Sanayii (%6,0), inşaat malzemeleri (%6,4),gıda sanayii (5,1),  petro-kimya sanayii (4,4), medikal sanayii (%2,5), ormancılık  ürünleri  (%1,5), elektrik enerjisi (%1,0). Üretim azalması yaşanan  sanayii kolları ise;  mikrobiyoloji (-%18,8), poligrafi (-%3,7) ve hafif sanayii ürünleri (-%2,2)

        Rusya'daki üretim artışları oldukça değişken olup, büyük gelişme potansiyeline sahip olan gıda sanayii hariç olmak üzere, sadece enerji/yakıt sanayi üretiminin önümüzdeki beş yıl içerisinde aynı gelişme hızına erişebileceği söylenebilir. Hafif sanayide yaşanan üretim artış hızının azalmasının özellikle halkın reel gelirinin artığı bir döneme rastlamasından, reel gelirinde artış görülen Rus halkının yeniden  daha pahalı ancak daha  kaliteli yabancı mallara yönelmiş oldukları  sonucu çıkarılabilir.                              

       Rusya'da ana sermayeye yapılan  yatırım  artışı hızı 1998 yılında yaşanan ekonomik krizin ardından 1999 yılından başlamak üzere, artmaya devam etmektedir.  NitEkim, ana sermaye yatırımları  2000 yılında %18,1, 2001 yılında %10,5, 2002 yılında %3,0 ve 2003 yılında %12,5 oranında artış göstermiştir. Ana sermaye yatırımları önceki yıllarda da olduğu gibi, başta enerji/yakıt sanayisi olmak  üzere doğal kaynak çıkarım alanlarında  yoğunlaşmıştır. Enerji/yakıt sanayi alanına yapılan sermaye yatırımları toplam yatırımların  % 30'nu oluşturduğu görülmektedir.  Diğer taraftan 2003 yılında yabancılar tarafından Rusya Federasyonu'na yapılan doğrudan yatırım miktarı 6,5 milyar ABD Dolarını geçmiştir.                       

 Perakende Ticaret:

          2004 Yılının İlk Yarısında Perakende Ticaret Hacmi 87,5 Milyar Doları.  Rusya Devlet İstatistik Ajansı tarafından 2004 yılının ilk yarısında Rusya’da perakende ticaret hacminin 2.525 milyar ruble (87,5 milyar dolar) olarak gerçekleştiği açıklandı. Bu rakam 2003 yılının aynı dönemine göre, ruble bazında %21,  ürün bazında ise %11’lik artışı ifade ediyor.  Rusya perakende ticaret hacminin yıl sonu itibarıyla 5,5 trilyon rubleye (185-190 milyar dolar) ulaşacağı tahmin ediliyor.

      2004 yılının ilk yarında Rusya Federasyonu perakende ticaret hacminin %54’ünü gıda dışı ürünler, %46’sını ise gıda ürünleri ticaretinin  teşkil ettiği görülmektedir.

        Perakende ticaretin %78’lik (geçtiğimiz yılın aynı döneminde %76) bölümü mağaza, market, supermarket ve alış-veriş  merkezlerinde gerçekleşirken,  perakende ticaretteki açık pazarların payı %22  (geçtiğimiz yılın aynı döneminde %24) olarak gerçekleşmiştir. Açık pazarların perakende ticaret hacmindeki payları 1999 yılında %35 civarındaydı. (2001 - 2003 Yıllarına İlişkin Aylık Perakende Ticaret Hacimlerini  ve İstatistiki Tabloları Görmek için...)

Kaynak : RF Devlet İstatistik Komitesi verileri ve çeşitli süreli  dergi/gazetelerden derlenmiştir.

      Farklı  gelirlere sahip zümrelerin bulunduğu Rusya Federasyonu’nda halkın tüketim talebi  gelir farklılıklarına paralel olarak çok geniş bir ürün yelpazesini kapsamaktadır. Bu itibarla, her gelir düzeyine hitap edebilecek geniş bir ürün yelpazesiyle  Moskova bölgesiyle sınırlı kalmayarak zengin doğal kaynakları ve sanayi potansiyeli bulunan Novosibirsk, Krasnodar, Rostov na Donu, Samara, St.Petersburg, Novorossisk şehirleri ile Tataristan,  Başkırdistan gibi cumhuriyetler de dahil olmak üzere, tüm bölgeleri kapsayacak şekilde Rus pazarına, direkt ihracatın yanısıra, bölgede kurulacak depo-antrepo-mağaza gibi dağıtım kanalları vasıtasıyla doğrudan tüketiciye